Gecategoriseerd | Paul Waterman

Kabouterburen

Geplaatst op 26 mei 2010 door Paul Vis

Kabouterburen

Gisteren hebben we een bezoek gebracht aan de buren. Het zijn vriendelijke mensen, die direct in de gaten hebben wanneer er weer leven in ons huis is. Ze hadden ons uitgenodigd voor een verre du vin, een glas wijn. Hij was vroeger ambtenaar in een dorp verderop, zij bleef huisvrouw. Samen hebben ze drie kinderen die alle drie naar de stad zijn verhuisd, de jongen naar Lyon en de twee meisjes naar Parijs. Hij heeft waterige oogjes, een haartjeskrans om zijn kale hoofd en kijkt om zich heen, door enkel zijn ogen te bewegen, omdat zijn nek vastzit. Verder rookt hij een pijp en draagt een colbert met afgeronde panden en kleine revers, uit de jaren zestig, schatten we. Zijn vrouw heeft een lief gezicht. Ze heeft spierwitte krulletjes, een brilletje met ronde glazen op het puntje van haar neus en ze draagt een zwarte shawl, die op de een of andere manier netjes gekruist over haar borsten blijft liggen.
Het was gezellig. Zij waren zichtbaar blij wat aanspraak te hebben en wij, op onze beurt, konden onze Franse taal weer wat ophalen. Ze hadden de afgelopen winter een stukje kas aan de tuinmuur laten bouwen, vertelden ze ons. Dat was om de vorstgevoelige plantjes beter te kunnen beschermen. Een oranjerie dus, zeiden wij vlijtig, om de herkomst van dat woord te kunnen vaststellen. Ze knikte. Ze hadden het eerst gevraagd natuurlijk, maar er was geen bezwaar gemaakt.
Aan wie had ze het gevraagd?
Zij boog haar hoofd en keek ons aan van over haar bril. ‘Aan de kabouters natuurlijk. Dat zijn de oorspronkelijke bewoners van deze streek. Aan hen behoort dit land.’
‘Aan de kabouters?’
Het bleef stil, maar ze gaf, door haar vlakke hand twintig centimeter boven de vloer te houden, de maat op waaraan we moesten denken.
‘En zij moeten eerst hun goedkeuring geven?’
Ze zag aan ons gezicht dat we er niets van begrepen, dus vertelde ze dat ze zich verplicht voelde om alle verbouwingsplannen met de oorspronkelijke bewoners te bespreken. In de schemering van de avond zocht ze dan het deksel van de waterput en wachtte daar tot iedereen er was, om te kunnen vergaderen. Hun taal was voor haar onverstaanbaar, maar uit het gedrag kon ze opmaken of er toestemming was of niet.
‘En hoe is dat gedrag dan?’, wilden wij weten.
De man des huizes viel in. ‘Ja.., en buiten dat gedrag, zien we het ’s morgens ook aan de boterpot.
De boterpot?!
Dan zitten er geen sporen van gebruik in’, zei hij met een ernstig gezicht. ‘Normaal gebruiken ze onze boter om er hun brood mee te besmeren en zien we de afdrukken van hun mesjes, maar als ze kwaad zijn, dan komen ze niet.’
Na nog wat koetjes en kalfjes te hebben uitgewisseld, namen we weer afscheid om, nadat de deur was dichtgegaan, elkaar vertwijfeld aan te kijken. Zouden ze dit verhaal menen? Het kan toch niet dat mensen in deze tijd nog in kabouters geloven? Of zouden wij nog wat meer aan onze Franse taal moeten schaven?

© Paul Waterman 2010-05-25

Paul Vis

Over

Westlander Paul Vis (Kwintsheul, 1948) is het tiende kind uit een streng katholiek gezin van veertien kinderen. Na een succesvolle carriere als ondernemer in de bouw, besluit Paul in 2006 op 58-jarige leeftijd zijn aandelen te verkopen en zich te wijden aan een onderhuids altijd al aanwezige passie: schrijven. Met vier uitgegeven boeken binnen vier jaar tijd en een vijfde in de maak is Paul Vis de meest actieve Westlandse schrijver van dit moment. Het genre van 'roman gesitueerd in het Westland' beheerst hij inmiddels tot in de puntjes en menig Westlander is bekend met zijn schrijfwerk.

Lees alle berichten van:

Geen reacties toegestaan.

Onze Sponsoren-Partners

OPMERKING:

Alle Proza en Poezië op deze site is auteursrechtelijk beschermd, en mag alleen met schriftelijke toestemming van de auteur elders gepubliceerd worden.

LIKE ONS OP FACEBOOK:

Laatst toegevoegde uitgave

  • De Rattenbende

    De Rattenbende

    Dit spannende verhaal speelt zich af in een klein dorp. We maken­ kennis met “SPEKMANS VLEESWARENFA­BRIEK’ en het “­PROEFDIERENLABORATORIUM’, waarvan Professor Rommelhaar­ de baas is. …Bekijk alle details
  • Liefde en ongemak

    Liefde en ongemak

    De titel Liefde en ongemak kenmerkt de denk- en werkwijze van Alleblas. Hij is constant op zoek naar tegenstellingen en dissonanten. Pure liefde en twijfels …Bekijk alle details

Bestsellers:

Evenementen

Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes , meld u hier aan dan ontvangt u
1 x per maand onze nieuwsbrief.
* = verplicht veld

Optreden Streekdichter

  • Geen evenementen