Tag Archief | "poëzie"

Tags: ,

Ei, ei

Geplaatst op 06 februari 2015 door Jaap van Oostrum

Een haan vroeg aan
een scharrelkip:
‘Is ‘t goed dat ik
vannacht langswip?’

‘Graag’, zei de kip,
‘maar vind je mij?
‘k Logeer hier in
een legbatterij’.

©Jaap van Oostrum

Reacties (0)

image001

Tags: , , , , ,

Oproep / uitnodiging schrijvers, dichters, scenarioschrijvers en singer songwriters in het Westland

Geplaatst op 30 januari 2015 door Schrijvers tussen de kassen

Beste schrijvers, dichters, scenarioschrijvers en singer songwriters in Westland,
​Schrijvers tussen de Kassen en Westland Cultuurweb zijn sinds enige tijd intensief in gesprek over een structureel podiummoment voor de schrijvers en dichters in Westland. Er is in gezamenlijkheid een conceptplan voor een terugkerend evenement gemaakt dat wij graag aan jullie willen voorleggen. Bedenker en trekker van dit concept is Aart van den Berg, bij velen van jullie ongetwijfeld bekend, en het heeft de titel gekregen van ‘Café van de Mooie Woorden’.

Daarnaast denken wij dat het voor het creëren van continuïteit in Nederlandstalige literaire activiteiten in Westland (professioneel en amateur) van belang is dat er in de toekomst een platform wordt opgericht (belangenvereniging, organiseren van activiteiten). Schrijvers tussen de Kassen en Westland Cultuurweb willen zich hier, met jullie input en ideeën, hard voor maken.

Draagvlak en uitwisseling vinden wij belangrijk. Wij nodigen u dan ook van harte uit voor een bijeenkomst bij Westland Cultuurweb:

Datum:  dinsdag 10 februari
Tijd:        20.00 – 21.30 uur (inloop vanaf 19.45 uur; afsluitend drankje tot 22.00 uur)
Locatie: Zuidweg 81 in Naaldwijk (verzamelgebouw Hooghe Landhuys)

Wij stellen de Nederlandse taal centraal. Dus naast schrijvers (historisch, proza, etc) en dichters, nodigen wij ook kleinkunstenaars, liedjesschrijvers en scenarioschrijvers uit!

Wij hopen op een mooie opkomst om onze ideeën te presenteren. U kunt zich aanmelden via info@westlandcultuurweb.nl  Wilt u zo vriendelijk zijn om uw aanwezigheid uiterlijk 5 februari door te geven in verband met de voorbereidingen?

 

Graag tot ziens!

Met vriendelijke groet,
ook namens Jeroen Dahmeijer, Schrijvers tussen de Kassen
en Aart van den Berg

 

Westland Cultuurweb,
Wendy van Es
Coördinator cultuurveld & educatie

image001

Reacties (2)

Tags: , , ,

Rood Zout

Geplaatst op 28 januari 2015 door Adrienne Vooijs

De herinneringen
liggen
als stukgetrapte schelpen
op het strand
waar mijn voetsporen
jouw voetsporen
overspoelden

Gekartelde messen
snijden
iedere illusie
in duizend en één
scherven

Als zand
door mijn vingers

gebroken.

En de zee
zwijgt.

© Adrienne Vooijs

Reacties (0)

4 mei

Tags: ,

4 mei

Geplaatst op 23 januari 2015 door Dennis Koopman

Dan herdenken wij de doden
van de oorlog die ooit was
Wie en waarom zij zijn gestorven
door wie en vooral: waardoor
De ideologie van dat ene, onbestaande ras
en dat mensen toen hun menselijkheid vergaten
met gevolgen die nooit vergeten mogen worden

Dan denken we aan hoe ze zijn gestorven
Zij die heldhaftig in de slopende strijd
vochten voor die notie van ware vrijheid
Zij die als beesten op elkaar gestapeld
tot het laatst geloofden in hun eigen god
En zij die misschien anders nog
onverwachter hun laatste einde vonden

Dan denken we wie er zijn gebleven
Aan het verdriet, de vraag waarom
Vooral aan de kinderen van slachtoffers en daders
Wat ze dachten, voelden tot in decennia daarna
En wat er over hen gedacht en gevoeld werd
Steun en medelijden of juist vooroordelen, haat
De individueel gedragen last
van een hele generatie
verenigd door naïeve generalisatie

Dan denken we aan jong en oud,
aan woord en daad, oorzaak en gevolg,
aan levens die niet geleefd zijn
aan liefde die niet gevoeld is
Aan vaders, daders die later wél vol tranen,
vol trauma aan hun daden dachten,
schuld, straf en spijt op zich namen,
de tijd terug wilden draaien
Wat wij werkelijk in hun schoenen hadden gedaan
of wij hen zouden moeten vergeten
of wij hen zouden moeten vergeven
of wij hen werkelijk zouden kunnen vergeven

Dan denken we aan goed en fout
en of er wel verschil bestaat
Een grens of slechts een grijs gebied
dat iedereen kent maar niemand echt ziet
en waarover niemand praat

Dan herdenken wij de doden
van de oorlog die ooit was
Ik herdenk ze in gedachten
met velden vol miljarden mooie bloemen
en nog zo veel meer vragen, zaken, dingen
die ik nu niet kan benoemen
die ik nimmer wil bezingen

Twee minuten stilte is nooit lang genoeg
Ook daarvoor komt het einde
veel en veel te vroeg

©Dennis Koopman

Reacties (0)

Zomaar

Tags: ,

Zomaar

Geplaatst op 22 januari 2015 door Lia Spitters

Ze woont in haar hoofd. Meer een slapeloze
dan een dromer, die meestal niet weet waarop ze hoopt.
Toch probeert ze het leven te horen groeien.
Langzaam af te zakken naar haar hart, haar buik.

Nooit was ze zo dicht bij het uur van tien minuten.
Is het hier niet, op de mooiste plek van haar wereld,
dan is het nergens. Zicht op de rivier,

knorrende nijlpaarden, zich van geen groot hoofd bewust.
Alleen van brandgevaar, blaren op ruggen als bergen.
Ruggen als bruinglanzende landingsbanen vol vogels,
overal oren, ogen, wachtposten op de uitkijk.

De hemel zal zo sluiten. Dan gaat ze het licht zien,
het niets horen. Ontdekken waarom stilte zo mooi zingt,
de lege ruimte vol, en dat voor altijd bij zich dragen.

Haar ogen laten hun blik op het blauw rusten als op een bed,
zich door de schemering betoveren. Zit alles mee, kan ze
zelfs samensmelten met blauwe stilte en dan: eindelijk
slapen, op de mooiste plek van haar wereld.

©Lia Spitters, oktober 2014

Reacties (0)

Jimi Hendrix

Tags: , ,

Jimi Hendrix

Geplaatst op 10 januari 2015 door Dennis Koopman

Al lang vóór die ukelele, met die ene snaar
verlangde hij naar een gitaar;
tastbaar, kwetsbaar, vol beweging, bloot,
bood het zowel redding als gevaar

De snaren op een echte gitaar
openden een wereld die hij was vergeten.
Akoestisch leerde hij wat hij niet langer mocht weten.

Hij kon al praten, nu leerde hij spreken,
in kleuren: blauw, groen, rood, paars, oranje, geel.
Zijn gitaar werd een penseel
waarmee klanken als vleugels werden uitgestreken.

Zelfs als zijn gitaar buiten bereik was, buiten zijn zicht,
lokte hij uit tot een gesprek, zond hij hem bericht
van wat er verzwegen sluimerend ronddwaalt in zijn geest,
van wat veel te verlegen verscholen is geweest.

Hij zocht hij grip op de sterren, zicht op het duister
en de snaren op die eerste echte gitaar
waren te intiem voor de boodschap van zijn keuze.
Elektrisch werd zijn evangelie een melodieuze.

Eindelijk was daar wat hij altijd al wilde zeggen,
altijd al verzon
maar nooit durfde te verwoorden,
omdat niemand het ooit hoorde,
omdat hij er de taal niet voor vinden kon.

Nu spreekt hij een taal die iedereen verstaat:
gevoelig, euforisch, dierlijk, hartstochtelijk of kwaad.

Tegen zijn moeder, in het hiernamaals aan ’t verdwalen,
zegt hij dat hij haar zo dolgraag dichterbij wil halen.

Tegen zijn vader, wiens vroegere daden hij veracht,
zegt hij dat hij – toch – nog steeds op zijn erkenning wacht.

Tegen zijn broer, voor wie hij door het vuur wil gaan,
zegt hij streng: “Ga nu maar op je eigen benen staan.”

Tegen elke vrouw, door hem bemind of nog te beminnen,
stamelt hij: “Ik wil eindeloos opnieuw beginnen.”

Tegen de wereld, zo grauw verdeeld in zwart, en wit
zegt hij: “Laat de frisse regenbogen zien die je bezit.”

Tegen de nachtmerries, gister in zijn dag verborgen,
schreeuwt hij dat hij hen verenigen wil met de dromen van morgen.

Tegen zijn depressies, zijn angsten, zijn donkere wolken,
lacht hij dat ze vol licht en onbewust zijn levenslust vertolken.

Tegen zijn verslavingen, een onverzadigbaar tekort
fluistert hij dat hij, dit keer, hun heer en meester wordt.

En tegen zijn gitaar streelt hij agressief
met die twee zo veel geprezen handen:
Dat het alles is wat hij vast wil houden, los wil laten
Zwijgend zal hij ermee blijven praten
tot zijn vingers blauw zijn, tot zijn vingers branden.

Maar zelfs met alle snaren van al zijn gitaren
blijft er een gebrek in het gesprek,
een woord dat zijn gitaar ontwijkt,
een klank die niemand nog kon maken
en het risico dat dat ene geluid voor altijd kwijt zal raken.

En altijd die gedachte, ondanks het gemis:
“Het gesprek zal doorgaan als hij er niet meer is.”

©Dennis Koopman

Reacties (0)

Tags: , , ,

Twee van ‘onze’ dichters door naar 2de Turing ronde

Geplaatst op 04 januari 2015 door Schrijvers tussen de kassen

Met blijdschap laten we weten dat in de Landelijke Turing Gedichtenwedstrijd twee van ‘onze’ dichters, Lia Spitters en Marijke van Geest, door zijn naar de tweede ronde. In de eerste ronde worden alle inzendingen geanonimiseerd gelezen door de jury. In de tweede ronde wordt uit al die inzendingen een ‘long list’ samengesteld van 1000 gedichten die allemaal een professionele beoordeling ontvangen. In de derde ronde wordt uit die 1000 gedichten door de vakjury een ‘short list’ samengesteld van 100 gedichten, die meedingen naar de eerste prijs. In januari wordt de ‘short list’ bekend gemaakt. Best spannend voor onze dichters. Duimen jullie mee?

Reacties (0)

hand

Tags: , ,

Loslaten

Geplaatst op 14 december 2014 door Adrienne Vooijs

hand

Laat het maar los

geef het uit handen
open je palmen
zie het daar zijn

Even van jou
verbreek de banden
geen deel meer van jou
voelen van pijn

Laat het maar los
je hebt gedragen
tijd om te delen
afscheid met moed

Even van jou
zonder te vragen
tijd om te helen
zo is het goed.

©Adrienne Vooijs

Reacties (1)

adrie

Tags: , ,

Edel steen

Geplaatst op 28 november 2014 door Adrienne Vooijs

Zo uit de schepping weggeplukt

omvat door ruwe handen

gestolde levens aderen

de tijd zal ze verzanden

Is deze steen opnieuw de stof

die wind aanzet tot denken

en zal de aanstoot luchtig zijn

versieren of zelfs krenken

Zo uit de schepping weggeplukt

ontdaan van scherpe randen

ontblote levens aderen

omklemd in open handen.

©Adrienne Vooijs

21 april 2014

Reacties (0)

Tags: , ,

Waar nemen

Geplaatst op 18 november 2014 door Adrienne Vooijs

Een laat genomen koffieshot

schenkt mij een kloppend hart

ik waak en maal en zucht en staar

en luister onbewogen

naar nacht in wording om mij heen

ik treur met droge ogen

om alles wat voorbij moest gaan

een dag een week een jaar

het goede en het mooie maar

vanzelf ook mindere dagen

Mijn ogen dicht maar wide awake

neem ik van alles waar

Terwijl de deken van de nacht

het huis langzaam omhult

begint mijn geest opnieuw een reis

dwars door het duister heen

en vliegt omhoog een quantumleap

waar alle tijd verdween

Dan ben ik kind, ik reik mijn hand

en zie, daar is mijn kind

ik huil ik lach ik leef en weet

en zie de tijd beginnen

dan ben ik oud en dagen zat

en dan weer heel alleen

Ik zie mijzelf en toch weer niet

is buiten net als binnen?

De stilte om mij heen

haalt mij terug dwars door de nacht

waar alle licht verdween

ik zie de dag beginnen.

©Adrienne Vooijs

Reacties (1)

Onze Sponsoren-Partners

OPMERKING:

Alle Proza en Poezië op deze site is auteursrechtelijk beschermd, en mag alleen met schriftelijke toestemming van de auteur elders gepubliceerd worden.

LIKE ONS OP FACEBOOK:

Laatst toegevoegde uitgave

  • De Rattenbende

    De Rattenbende

    Dit spannende verhaal speelt zich af in een klein dorp. We maken­ kennis met “SPEKMANS VLEESWARENFA­BRIEK’ en het “­PROEFDIERENLABORATORIUM’, waarvan Professor Rommelhaar­ de baas is. …Bekijk alle details
  • Liefde en ongemak

    Liefde en ongemak

    De titel Liefde en ongemak kenmerkt de denk- en werkwijze van Alleblas. Hij is constant op zoek naar tegenstellingen en dissonanten. Pure liefde en twijfels …Bekijk alle details

Bestsellers:

Evenementen

Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes , meld u hier aan dan ontvangt u
onze nieuwsbrief.
* = verplicht veld

Optreden Streekdichter

  • Geen evenementen