Gecategoriseerd | Mart van Marrewijk

Ik herinner mij 2

Geplaatst op 07 maart 2010 door Mart van Marrewijk


De jeugd van Bert was echt een natte bedoening. Vele malen donderde hij in het water van de vele sloten, vooral tijdens het plukken van pruimen uit boven het water hangende bomen. De mooiste vruchten hingen steeds ver en hoog. Langzaam schoof hij dan omhoog en rekte en strekte zich naar de pruimen. Met als gevolg dat de nu nog zwaarder behangen tak het begaf en Bert voorover in het water viel. De schrik was groot en kopje-onder ging hij, onder het kroos, en nog een keer. Gelukkig had buurvrouw Van Wingerden een plons gehoord en rende in haar lange zwarte jurk naar het water om de drenkeling nog net op tijd op de kant te trekken. Toch bleef het water een enorme aantrekkingskracht uitoefenen en het is aan ene Gerrit van Leeuwen te danken dat het leven van Bert langer duurt dan slechts 10 jaren. Ondanks al die onvrijwillige natte pakken dacht men vroeger niet aan het nemen van zwemles. Pas rond het vijftiende levensjaar ging men leren zwemmen. Het liefst deed men dat in de Wensloot, ongeveer één kilometer van het ouderlijk huis. Moeder Pia was geen voorstander van die sport, maar ’s avonds na achten in de zomer kwam de buurt daar bij elkaar. Omdat het er niet diep was, leerde je er niet echt goed zwemmen. De Gantel was de tweede stek waar men te water ging. Op de hoek van de Gantel en de Hollewatering had Pieter van der Plas een scheepswerf. Daar was een inham, de put, met dieper water. Hier leerden ze echt zwemmen en vooral vriend – en later zwager – Kees Duijvestein was een prima lange-afstandzwemmer. De eerste beginselen van het zwemmen die wij als kinderen kregen aangeleerd in de Hollewatering was met twee handen aan de vaarboom en dan spartelen met de benen. Pa liep dan langs de wal met de boom stevig voor de borst geklemd.

Uit: Ik herinner mij van Bert van Marrewijk

©Mart van Marrewijk

Mart van Marrewijk

Over

(1941) geboren als vierde zoon in een groot gezin waar poëzie hem met de paplepel werd ingegoten. Opa Jan was in 1895 al Columnist voor een krant, de Maas en Westerbode en schreef daar gedichten in op sociaal en politiek vlak. Zijn vader en veel ooms en tantes dichten en rijmden hun hele leven.

Zelf was hij al vroeg gaan schrijven en dichten vanaf zijn 15e jaar ongeveer. Maar dit bleef in de familie. Na zijn lange leven als amateur topsporter en kweker om den brode heeft hij sinds 2003 het schrijven wat serieuzer genomen en toen zijn vader op zevenennegentigjarige leeftijd zijn boek "Ik Herinner Mij" uitgaf, besloot hij daar een vervolg op te gaan schrijven.

Aanvankelijk werkte hij alleen in opdracht voor Monumentendag e.d. Later luisterde hij met zijn voordrachten menig evenement van onze vereniging op.

Lees alle berichten van:

Geen reacties toegestaan.

Onze Sponsoren-Partners

OPMERKING:

Alle Proza en Poezië op deze site is auteursrechtelijk beschermd, en mag alleen met schriftelijke toestemming van de auteur elders gepubliceerd worden.

LIKE ONS OP FACEBOOK:

Laatst toegevoegde uitgave

  • De Rattenbende

    De Rattenbende

    Dit spannende verhaal speelt zich af in een klein dorp. We maken­ kennis met “SPEKMANS VLEESWARENFA­BRIEK’ en het “­PROEFDIERENLABORATORIUM’, waarvan Professor Rommelhaar­ de baas is. …Bekijk alle details
  • Liefde en ongemak

    Liefde en ongemak

    De titel Liefde en ongemak kenmerkt de denk- en werkwijze van Alleblas. Hij is constant op zoek naar tegenstellingen en dissonanten. Pure liefde en twijfels …Bekijk alle details

Bestsellers:

Evenementen

Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes , meld u hier aan dan ontvangt u
1 x per maand onze nieuwsbrief.
* = verplicht veld

Optreden Streekdichter

  • Geen evenementen