Tag Archief | "zee"

Tags: , , , ,

Kringloop

Geplaatst op 15 augustus 2015 door Jaap van Oostrum

Ik ben een druppel
in een brede rivier.
Ik kwam uit een beek
en nu drijf ik hier.
Stroomopwaarts wil ik<
terug naar de bron.
Was ik maar forel,
zodat het echt kon.

Ik ben een forel
en zwem telkens stug
tegen de stroom in
naar de paaigrond terug.
Dan snel weer rivier af
tot vlakbij de kust.
Was ik maar een visser,
dan kwam ik tot rust.

Ik ben een visser,
zit langs de rivier,
tuur naar mijn dobber,
meestal met plezier.
Maar brandt op mijn hoofd
felle zonneschijn,
was ik maar een druppel,
wat fris zou dat zijn.

Ik ben een druppel,
ik stroom zeer gedwee
in een brede rivier
traag richting zee.
Kom daar echt tot rust,
verdamp door de zon
en reis in de wolken
terug naar de bron.

Jaap van Oostrum 

Reacties (0)

DSCF0556

Tags: , , ,

Zeezijn

Geplaatst op 20 februari 2015 door Marijke van Geest

DSCF0556

Kon ik van zee zijn

in elke golfslag

nieuw geboren

terwijl mijn diepte

onveranderd blijft.

Kon ik van zand zijn

in elke ribbel

mijn bezinksel

dat weer wegspoelt

met het tij.

Kon ik van wind zijn

in elke zucht

mijn weemoed

laten waaien

terwijl ik verder reis.

© Marijke van Geest ~2014

Reacties (0)

Tags: , , , ,

Stroming

Geplaatst op 19 december 2011 door Mart van Marrewijk

 

Stroom

versnelling of stoot

De Boot

laveert in de Branding

De Zwemmer

riskeert een aanranding

met de natuur

Roeien

tegen de stroom

in. riekt naar Avontuur

Vliegtuig

met volle kracht

op stoom

gedreven door de Straalstroom

 

Schip aan het anker

in een droogdok

Stroom stromend. gestroomlijnd

onder stroom worden

Zenuwstelsels ondermijnt

met de stroom mee

draagt men water naar de Zee

Mensen stromen samen

op de Pleinen van de stad

tegendraads. hebben zij

het wel gehad

met de stroom aan informatie

Dictators uit de gratie

Het is een stroom aan gedachten

die ons leidt

Cohesie en Adhesie

Uitstroom is er altijd

 

Dit is geschreven met het oog op de Nationale Gedichtendag 2012

 

©Mart v Marrewijk

Reacties (0)

Tags: , ,

Elementen

Geplaatst op 21 oktober 2010 door Adrienne Vooijs

 

Het voetspoor achter mij

verwaait

ik sta in het droge zand

de werkelijkheid

terugkijkend

is

Verdraaid


Waar was ik eerst

ben ik hier echt

de woorden

heb ik die gezegd


Zilte wind

lucht

verkoelt

verzucht

draait cirkels

om mij heen en zand

streelt mijn benen


Het water strekt zich uit

wenkt mij

kabbelend gebabbel


Ik laat me verrassen

door de kou

aangenaam

een tinteling door mijn lijf

ik denk niet

dat ik er in blijf


Zout prikt

mijn gezicht

of is het een zee

zie ik


Geen weg terug

deze woorden

heb ik die gezegd


Gouden vuur

dooft

in de verte


Tijd

om te vertrekken.



©Adrienne Vooijs

Reacties (0)

Onze Sponsoren-Partners

Waarschuwing:

Alle Proza en Poezië op deze site is auteursrechtelijk beschermd, en mag alleen met schriftelijke toestemming van de auteur elders gepubliceerd worden.

LIKE ONS OP FACEBOOK:

Bestsellers:

Evenementen

Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes , meld u hier aan dan ontvangt u
1 x per maand onze nieuwsbrief.
* = verplicht veld

Optreden Streekdichter

  • Geen evenementen