Tag Archief | "Bomen"

Tags: , ,

Ik wil !

Geplaatst op 21 augustus 2015 door Aad van Uffelen

Ik weet wel wat ik wil,
maar wil ik wel steeds
maar doen alsof ik
echt wil wat ik doe?

Ik hoor, de stilte, toch!
O, bestaat dat nog?
En, ruik ik daar het bos,
de bomen, planten en het mos?
Voel ik de kracht, de energie,
beleef ik het volle rijke leven
ja daar wil ik alles voor geven, en
niet alleen maar deze ene nacht.

Ik ben sprakeloos – verwonderd –
keer op keer, meer en meer.
Ja, dat is wat ik wil!

En leer ik dan eindelijk luisteren,
dan hoor ik wat de bomen fluisteren,
schreeuwen, huilen, over ons, mensen.
Maar wil ik dat?

Och, ik zoek zo lang al wat ik wil,
maar weet het niet precies.
Graag wil ik schrijven en zingen
over het leven en mooie dingen
en spreken over,
ja, over wat eigenlijk?

© Aad van Uffelen

Reacties (0)

Tags: , ,

Boomschreeuwer

Geplaatst op 28 december 2012 door Adriaan Jansz. van Maasland

Bomen hebben een sleutelpositie in de leefbaarheid van de aarde. Leverancier van zuurstof, voedsel en leefgebied. Bomen worden steeds meer verdrukt en gedood, dat moet stoppen dus Actie: Red onze Bomen, red onszelf!

Maart 2012
Dichter: Adriaan Jansz. van Maasland
Titel: Boomschreeuwer

He, jullie, jullie hier en jullie daar!
Hoor mij schreeuwen, roepen, gillen,
kom Red de Bomen, red ze met elkaar.
Keer op keer zal ik met woorden komen
voor de bomen, ja voor de bomen
Ja, ik zal blijven schreeuwen en komen,
voor alle bomen, klein en groot, ja, bomen.

Keer op keer, zal ik roepen, zal ik spreken,
zingen, schreeuwen, voor al onze bomen.
Als het moet doe ik het alle dagen,
en voorkom zo het droeve bomen zagen.
Ik zal telkemale weer schudden aan je kleed,
staan aan je bed, rammel aan je deur, ik zal komen.
Schreeuw zo luid dat jij en een ieder ‘t weet
We kunnen niet zonder bomen, bomen, bomen

Jij slappe politicus en dumme wethouder
jij zakenman, jij geldmachineman
Jij bestuurder, commissariatenman
Jij gammel raadslid, sluwe adviseur,
Wat je doet, het is niet fraai
stop het gedraal en gedraai.
Daar red je echt geen bomen mee, nee, nee
Bekeer je nou toch man en schreeuw met me mee
Bomen, alles voor de bomen, bomen, bomen

Stop dat zinloos politieke prietgepraat
waarom zoveel bomenhaat.
Stop je bekende zinloos slap gebrul
bomen hebben niks aan al die flauwekul.
Zagen, kappen, slopen, alle bomen gaan d’r aan
Omdat jij niet oppast, wordt het ons fataal,
want zuurstof, zuurstof, zuurstof, geven bomen
zuurstof van alle bomen, bomen, bomen.
Zonder bomen, heus, verdwijnen wij allemaal.

Copyright Adriaan Jansz. van Maasland

Reacties (0)

Tags: , ,

Wuivende wilgen in Westlands land

Geplaatst op 14 september 2012 door Aad van Uffelen

De zilveren wilgen waaien sierlijk in de wind,
daar aan de laatste stukjes wijdse waterkant,
midden in het grootse glazen land.
Waar ooit lag, een ongenaakbaar
mooi en bosrijk bomenland.
Eeuwen groeiden daar
de eerste pionieers van weleer
veroveraars van dit, toen nog, nieuwe land
De berk, vrouwe van ’t woud
meester van de drassige moerassen, en
de ruige bazige boswilg,
de altijd pratende ratelpopulier
en natuurlijk de gave grove den,
de altijd groene pijnloos groeiende pijnboom,
de uniekste pionier langs zee en duin.

Maar nu ligt daar op dat rijke groenverleden
een groots en indrukwekkend industrieterrein
met eindeloze grote glazen kassen en
ontzagwekkende torenhoge
met magische toverdrank gevulde tanks
vol met Westlands welvaart.

Stoer rijden ontelbare vrachtwagens
van overal her
over Westlands smalle volgelopen wegen
volgeladen met prachtige producten
uit kas en land, zo mooi gegroeid in
al die grote glazen tempels van het
ooit zo wijde Westlands ruige land.

Trots te zijn hier geboren als Westlander
kind van het land van zand en strand
en zee en duin en klei en veen
en sloten en vaarten en ontelbare schuiten
en toen nog groene weilanden, koeien
vogels en dieren eindeloos in getal.

Ja ooit groeiden hier talloze zilveren wilgen,
berken, eiken, beuken en fraaie struiken
en waaiden hun miljoenen blaadjes sierlijk in de wind
over het oneindig land, strand, zand en duin.

Mijn Westland

© Aad van Uffelen

Reacties (0)

Tags: , , ,

Daar lig je dan

Geplaatst op 30 maart 2012 door Aad van Uffelen

Daar lig je dan, het moede lijf, versleten.
Oud ben je, maar nog niet vergeten.
Ja, daar lig je dan, je kijkt naar mij,
ik denk, nog even en het is voorbij.

Jaren heb je gezorgd voor je kinder,
eerst klein, en later groot, niet minder.
Je was een bron om aan te laven,
je was er met gulle lach en al je gaven.

Je leven was niet zo simpel meer,
het ging, tegen je zin, op en neer.
Je had mooie jaren, en veel zorgen,
maar jij was altijd positief, voor morgen.

Toen ging je liefde van je heen.
Dat vond jij zo gemeen.
Het veranderde je hele leven,
jij dacht na en wachtte op, nog even…

Nu vallen de blaadjes van de bomen,
zoals het gaat, jouw herfst is gekomen.
Ja, ook jouw leven kent tijd van gaan,
zelfs jij ontkomt daar niet aan.

Kom, ga nu maar.

© Aad van Uffelen

Reacties (0)

Onze Sponsoren-Partners

Waarschuwing:

Alle Proza en Poezië op deze site is auteursrechtelijk beschermd, en mag alleen met schriftelijke toestemming van de auteur elders gepubliceerd worden.

LIKE ONS OP FACEBOOK:

Bestsellers:

Evenementen

Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes , meld u hier aan dan ontvangt u
1 x per maand onze nieuwsbrief.
* = verplicht veld

Optreden Streekdichter

  • Geen evenementen